Na de blijdschap en de humor van de vorige bijeenkomst, was het afgelopen donderdag weer eens tijd voor een ernstiger onderwerp. Daarom nodigde we mevrouw Katleen Clysters in ons MS-huis uit voor een voordracht met als onderwerp: “MS en wat nu?”
Als MS-verpleegkundige in het UZ Gasthuisberg in Leuven en als verantwoordelijke voor de coördinatie van de klinische studies over MS, is Katleen de uitgelezen persoon om vanuit haar rijke ervaring heel wat nuttige informatie over dit onderwerp door te spelen aan onze talrijke bezoekers.
Om te beginnen werd er een beeld geschetst van de verschillende vormen van MS: relapsing remitting, primair progressieve of secundair progressieve MS. Ook de verschillende verloopsmogelijkheden van iedere vorm werd duidelijk aangehaald.
Vervolgens werd het hoe en waarom van de behandeling van MS nader bekeken. De zorgvraag van de MS-patiënt is immers zeer complex, waarbij de verpleegkundige vaak de contactpersoon is die alle hulpverlening probeert te integreren.
Ook de praktische aspecten in de aanpak van MS kwamen ruim aan bod. Zo kregen de aanwezigen een duidelijke uitleg over verschillende medicatievormen en hoe deze toe te dienen. Vervolgens werd er een overzicht gegeven van de eerstelijnsproducten, hoe de behandeling ermee werd opgestart en welke de eventuele bijwerkingen en mogelijke remedies kunnen zijn.
Naast deze medicatie werd ook gewezen op de tweedelijnsproducten, die enkel onder strikte voorwaarden kunnen voorgeschreven worden, bijvoorbeeld bij het falen van de eerstelijnsproducten of bij een zeer agressieve vorm van MS.
Katleen leerde ons ook dat bij deze vormen van medicatie altijd een goede opvolging nodig is omwille van de ernstige nevenwerkingen.
Tot slot werd het belang getekend van een multidisciplinaire opvolging van MS-patiënten, waarbij continu ingespeeld wordt op de individuele situaties van de betrokkenen. Hierbij is het verstrekken van volledige en gedetailleerde informatie zeker aangewezen zodat de patiënt verantwoordelijkheid kan nemen voor zijn eigen ziekteproces.
Als tegenhanger voor de vorige bijeenkomst kon dit zeer zeker gelden. Maar uit de reacties van de talrijke aanwezigen en ook van Katleen zelf, mogen we afleiden dat het een zeer boeiende, leerrijke en dus geslaagde avond was. Er werd bovendien nog geruime tijd gezellig samen rond de tafel gezeten en wat nagebabbeld waarbij Katleen nog ruim de tijd nam om op ieders vragen een een treffend antwoord te formuleren.
Vandaar een hartelijk woord van dank aan alle aanwezigen en natuurlijk ook aan mevrouw Katleen Clysters. Aan hen, maar ook aan wie er niet bij was: hopelijk tot bij een volgende gelegenheid.